Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit

Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit Dorota Nieznalska
Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit Dorota Nieznalska
Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit Dorota Nieznalska
Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit Dorota Nieznalska
Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit Dorota Nieznalska
Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit Dorota Nieznalska
Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit Dorota Nieznalska
Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit Dorota Nieznalska
Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit Dorota Nieznalska
previous arrowprevious arrow
next arrownext arrow
widok z wystawy Pany chłopy, chłopy pany, Sądecki Park Etnograficzny, oddział Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu
ArrowArrow
Slider
tytuł:

Kolekcja Institut für Deutsche Ostarbeit

rok: 2016
wymiary: 220/120/120 cm
technika: instalacja z dźwiękiem, stal, szkło, żeliwo, akryl, pigment,
ambrotypia, niemiecki oryginalny głośnik, dźwięk: kompilacja przemówienia Hansa Franka
z inauguracji działalności Institut für Deutsche Ostarbeit w 1940 w Krakowie, czas 7 min.
współpraca: Dariusz Sitek, Aleksandra Wolter
Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego
Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego
opis: W swoich najnowszych projektach artystycznych Dorota Nieznalska zajmuje się trudną historią stosunków polsko-niemieckich, dla których cezurę stanowi okres II wojny światowej i powojennych, wymuszonych, masowych przesiedleń ludności: niemieckiej z Warmii i Mazur, Pomorza i Śląska oraz polskiej, z terenów centralnych i włączonych po wojnie w skład ZSRR terenów przedwojennych województw wschodnich na tzw. Ziemie Odzyskane. Dialektyka pamięci i niepamięci naznaczonych traumatycznie miejsc, która pojawia się w twórczości artystki, ma przy tym cechy autobiograficzne; dziadkowie Nieznalskiej byli pochodzącymi z Rudenki pod Leskiem Bojkami, przymusowo przesiedlonymi na „odzyskane” tereny dawnych Prus Wschodnich w 1947 roku w ramach Akcji „Wisła”. Instalacja prezentowana we wnętrzu zrekonstruowanych zabudowań niemieckich kolonistów z Gołkowic Dolnych została stworzona specjalnie dla tej przestrzeni. Praca składa się z trzech części: przefotografowanych przez artystkę etnograficznych i antropologicznych zdjęć pochodzących ze zbioru kilkudziesięciu tysięcy fotografii zebranych i wykonanych podczas II wojny światowej przez sekcje fotograficzne założonego przez nazistów w 1940 roku w Krakowie Institut für Deutsche Ostarbeit (IDO) [Instytutu Niemieckiej Pracy Wschodniej], odlewów głów lalek oraz nagrania przemówienia generalnego gubernatora Hansa Franka inaugurującego działalność IDO.

Praca Nieznalskiej jest refleksją nad wykorzystaniem metod antropologii i etnografii, jak również historii sztuki przez narodowy socjalizm i ukazuje uwikłanie nauki w totalitaryzm, a także dwuznaczny status neutralnych i niewinnych na pierwszy rzut oka krajoznawczych i etnograficznych fotografii. Zdjęcia przedstawiające ludność południowej Małopolski, jej krajobraz i wiejską oraz małomiasteczkową architekturę nie różnią się przeważnie od tradycyjnej dokumentacji fotograficznej o charakterze etnograficznym czy krajoznawczym. Badacze podkreślają nawet, że część fotografii wchodząca w skład kolekcji pochodziła z polskich, przedwojennych źródeł. Instytut miał w intencji Franka zostać przekształcony w niemiecki uniwersytet w Krakowie. Fotografie ukazywać miały walory przyrodnicze Generalnego Gubernatorstwa, zacofanie kulturowe ziem podbitej Polski, jak również dowodzić odwiecznej niemieckiej obecności na „Wschodzie” tłumaczonej jako „niemiecka misja cywilizacyjna”. W tym celu nie zawahano się użyć instrumentalnie historii Sądecczyzny, w tym epizodu tzw. kolonizacji józefińskiej. Rekonstrukcja domu z Gołkowic Dolnych, gdzie pokazywana jest praca Doroty Nieznalskiej, przypomina także i o losach spolonizowanej w ciągu prawie dwustu lat życia na Sądecczyźnie ludności, przybyłej tutaj w XVIII wieku./Wojciech Szymański/

 

© Dorota Nieznalska 2009 - 2018 | polityka prywatności

wdrożenie strony www: Brandrei.com